Podjęta na użytek wewnętrznej polityki decyzja prezydenta Zełenskiego o nadaniu imienia Bohaterów UPA odbiła się w Polsce szerokim echem. Komentarze w zasadzie są jednoznacznie negatywne. Prezydent Nawrocki chce odebrać prezydentowi Zełenskiemu order, który nie był przeciez nadany za wspieranie badań historycznych nad tragedią wołyńską. Obciąża się Ukraińców zbiorową odpowiedzialnością za zbrodnię wołyńską i wskazuje – czasami używając bardzo mocnych epitetów – na prezydenta jako wspierającego antypolskie nastroje w Ukrainie. Nie jestem ekspertem od badań poglądów społecznych wśród Ukraińców. Moje relacje ze znanymi mi obywatelami Ukrainy są akurat bardzo zróżnicowane, ale nigdy nie spotkałem się z nienawiścią wobec Polaków. To nie wyklucza takich emocji wśród kilkudziesięciomilionowego narodu. Ba, skrajna prawica, nacjonalistyczna, antysemicka i ksenofobiczna to zjawisko obecne szeroki w Unii Europejskiej i trudno się dziwić, że wzmożenie nacjonalistyczne może pojawić się także w kraju umęczonym wieloletnią wojną z silniejszym przeciwnikiem. Zatem nie oceniam, jak wielu Ukraińców kocha Polaków, jest obojętnie do nich nastawiona lub ich nie lubi. Bardziej ciekawi mnie zaślepienie, z jakim niemal wszyscy dyskutanci przyjmują za pewnik, że historia „należy” do kogoś i obciąża moralnymi zobowiązaniami genetycznych bądź tożsamościowych potomków aktorów wydarzeń z przeszłości.
Czytaj dalejChcieliście polityki historycznej? To ją macie – Nawrocki, Zełenski et consortes